A B S T R A C TThe purpose of this study is to measure the level of sustainability of residential complexes in Gorgan and to identify the impact of social capital and its dimensions on the concept of housing sustainability. The research method is descriptive and survey type. The statistical population of the research includes all the residential complexes of Gorgan city, of which 268 cases were determined using Cochran's formula as a statistical sample and were selected and studied using the two-stage cluster sampling method.. A researcher-made questionnaire with an answer package was used to collect data. Its validity was confirmed using the formal method and its reliability using Cronbach's alpha coefficient for the concept of social capital (α = 0.879) and housing sustainability (α = 0.810), respectively. The findings showed that there is a significant positive relationship between social capital and its dimensions with the dependent variable, i.e. housing sustainability variable and its four dimensions. The results showed that the integrated model in the present study was able to explain the relationship between social capital and the concept of housing sustainability to an acceptable extent. Therefore, this model can be useful for other urban areas of the countryExtended AbstractIntroductionThe home is the source and destination of all human life; and man leaves it for work and social activity, and after doing it and gaining experience, he returns home. Therefore, the category of housing is a broad and complex category that has various dimensions. This concept, in addition to the place in the physical concept, includes all the services and facilities needed by an individual or family that need it to live. To this end, housing planning requires in-depth studies in various social, cultural and historical fields. Today, the mere attention to the economy, many human, social, indigenous and cultural values have been lost in the course of these unprincipled constructions that have grown and are growing at an unprecedented rate. Hence, housing architecture does not simply mean designing or constructing space for human life; For this reason, in housing architecture, especially social housing, apart from the design of human habitation, other dimensions of human life and habitation must also be considered. Based on what has been mentioned, in our country, today most of the economic dimension and consequently a small increase in the construction and architecture of residential complexes and other dimensions of sustainable development, including social, cultural, physical and The environment is neglected. Lack of adequate housing, as housing that has the least incompatibility with the natural environment around it and in a wider area with the region and the world; it creates problems for the city and its residents. Meanwhile, residential complexes in Gorgan are no exception to this rule. Complexes that are designed with only the economic dimension in mind, the result of which is the construction of housing in different parts of the city, which has the least coordination and compatibility with other aspects of sustainable development. Given the above, the importance of the present study, attention to the principles of sustainable development and the need to create and expand social capital for human societies, in the space that was drawn is very important. MethodologyAccording to the purpose of the research and the level of data analysis, the survey method has been used to collect data. For this purpose, a researcher-made questionnaire was used to obtain information. The statistical population of the study includes all residential complexes in Gorgan. The sample size is 268 based on Cochran's logical formula. Two-stage cluster random sampling method is used. So that the statistical population is divided into clusters and homogeneous groups and then the quota of groups or clusters is determined in proportion to the frequency distribution of each cluster. In the next step, residential complexes are selected as a statistical sample from each cluster. To verify the validity of the tool, the formal validation method (referring to professors and specialists) has been used. Cronbach's alpha method was also used to determine the reliability of the instrument. Results and discussionAccording to the results of t-test, it can be said that the social capital index is not desirable. The average of social capital index is lower than the hypothetical average. This means that the amount of social capital of the residents of residential complexes in Gorgan is not at the desired level. This is if the level of stability of residential complexes in Gorgan is at a desirable level. Also, there is a significant relationship between housing sustainability and social capital. And the order of the effect of social capital variable on the dimensions of economic, social, physical and environmental sustainability. Based on the results of the probability ratio of the Chi-square value model is less than 0.01, it can be said that the regression model is a good model in which independent variables are well able to explain the changes of the dependent variable. The results of hierarchical regression analysis showed that the estimated value of the social interaction variable is equal to 1.184, which shows that assuming the effect of all model variables remains constant, an increase in the independent social interaction variable increases by 1.184 units. In logarithmic ratios, the dependent variable (housing stability) will be associated. Prioritization of the effectiveness of the studied factors indicates that the factor of formal participation has the first place in determining the sustainability of housing. After this factor, the mental class factor is in the second place, then the residential home ownership factor is in the third place. ConclusionOne of the issues that has attracted everyone's attention in recent decades is housing and its sustainable development, which is in line with human development. An important point that has been addressed in the documents of the Second Human Settlement Summit is the importance of the role of sustainable housing and the provision of adequate housing for the people in the development process. Various factors such as architectural style, climate, geography and customs are influential in housing design in different places. In the meantime, the role of social factors or in other words social capital cannot be ignored; Because social capital is rooted in the structure and social norms of society and is generally a combination of trust, communication network, social norms and social relations at the individual and community level. Accordingly, the main purpose of this study is to measure the social capital of residents and the sustainability of residential complexes in Gorgan. Based on the results, the four dimensions of the dependent variable are affected by the social capital variable. This means that the existence of concepts such as trust, interaction, participation, etc. in residential complexes, can provide the stability of the residential complex. As long as the residents of a complex have an effective and reciprocal relationship with each other, the stability of the residential complex is provided; Residents to protect the complex facilities, provide security, visual beauty, hygiene and cleanliness, rehabilitate or create space Green and ... will interact and participate with each other.FundingThere is no funding support. Authors’ ContributionAuthors contributed equally to the conceptualization and writing of the article. All of the authors approved the content of the manuscript and agreed on all aspects of the work declaration of competing interest none. Conflict of InterestAuthors declared no conflict of interest. Acknowledgments We are grateful to all the scientific consultants of this paper.

A B S T R A C T The current research is descriptive-analytical. In terms of purpose, it is in the category of applied research. Both library and field methods have collected the information required for this research. The statistical population of the research consisted of citizens living in Kasra, Azadi, Rezvan, Rahan, Hasht Behesht and Zeytoun residential complexes, which consisted of 6588 people, and the sample size according to the Cochran formula was 364. The study results of the studied residential complexes from the perspective of spatial connectivity indicators indicated that among the investigated complexes, Rahan residential complex had the lowest connectivity index compared to the rest of the complexes, and the highest share of this comparison goes to Kasra residential complex. From the comparison of the complexes based on the interconnection index, we conclude that the location of spaces and accesses in Rahan complex is very weak. Compared to the rest of the complexes, the location of access and communication in Kasra complex is lower. Moreover, Rezvan has been suitable and successful. It is said that the increase of connection in public spaces occurs with increase of sociability. Among the other results of this research, the spatial order component with the path coefficient value of 0.368 has the highest path coefficient among the investigated components. In the first place, the playability component with a path coefficient of 0.253 is in the second place, the multi-purpose component with a path coefficient of 231 0.0 in the third place, the security component with a path coefficient of 0.162 is in the fourth place and the environmental comfort component is in the fifth place with a path coefficient of 0.153 Extended Abstract Introduction In the public space of neighborhoods and residential environments, the issue of sociability has been less addressed. Public spaces can boost the social life of citizens by strengthening social interactions and being involved in social sustainability. The residential environment conveys the residents a sense of well-being and satisfaction through physical, social or symbolic features. In each residential complex, according to the different arrangements of the blocks in it, it is possible to reach different influential indicators of the public space in it, which, according to the way they are arranged, have different potentials from the point of view of sociability in them. Declining sociability causes many problems in relationships between people and reduces the sense of belonging to a place, security, and other issues caused by not paying attention to the quality of collective life in housing. The main question is: - What are the components of the spatial structure affecting the sociability of residential complexes in the city of Kermanshah?   Methodology The current research is descriptive-analytical. In terms of purpose, it is in the category of applied research. Two library and field methods have collected the information needed for this research. In the field method, primary data collection has been done according to the research questions by designing a 5-scale Likert scale questionnaire. The statistical population of the study consisted of citizens living in Kasra, Azadi, Rezvan, Rahan, Hasht Behesht and Zeytoun residential complexes, which consisted of 6588 people, and the sample size was estimated to be 364 people using the Cochran formula. Factors such as the ease of access to the complexes, the willingness and cooperation of the residents and the management of the complexes were also influential in selecting the samples studied in this research. In this research, in order to investigate the sociability of residential complexes based on the   theoretical framework prepared in the present research, the physical indicators affecting this issue include five indicators of "connectivity, interconnectedness, control, selection and depth" in each of The studied samples have been evaluated and analyzed in public spaces including the playground, gathering space, parking lot, and lobby. This research used Depthmap analytical software and structural equation modeling software to analyze the data.   Results and discussion In this research, the relation of sociability of public spaces of residential complexes in Kermanshah, which includes Kasra residential complex, Azadi residential complex, Rezvan residential complex, Rahan residential complex, Hasht Behesht residential complex and Zeytoun residential complex as the basis of the research case. Among the samples studied, Rahan residential complex has the lowest connectivity index compared to other complexes; the largest share of this comparison goes to Kasra residential complex. In the meantime, Zeytoun residential complex, then Azadi, Hasht Behesht and Rezvan have the lowest to the highest amount. It can be seen that the public spaces of Rahan residential complex do not have the desired level of connectivity. As the communication increases, the spaces will become more sociable. From the comparison of the complexes based on the interconnection index, we conclude that the location of the spaces and accesses in the Rahan complex is very weak and lower than the rest of the complexes. According to the numbers extracted, Zeytoun complex and following that Kasra and Rezvan complexes are at the same level of performance, and Azadi and Hasht Behesht complexes have the best performance in this aspect; the placement of access and communications in Kasra and Rezvan complexes has been appropriate and successful. It is said that the increase of connection in public spaces occurs with the increase of sociability. Among the investigated sociability components, the spatial order component with the path coefficient value of 0.368 has the highest path coefficient. In the first place the playability component with a path coefficient of 0.253 is in the second place, and the multipurpose component with a path coefficient of 0.231. In the third place, the security component, with a path coefficient of 0.162, is in the fourth place, and the environmental comfort component is in the fifth place, with a path coefficient of 0.153.     Conclusion Living in the common spaces of residential complexes allows one to be with others comfortably and effortlessly. A person can take a usual walk to be among people, sit on a bench near the door for a short time, and even sometimes look out of the window can be a worthwhile activity. In this research, an attempt was made to examine the condition of the studied residential complexes from the perspective of sociability. The results showed that Rahan residential complex had the lowest level of connectivity index compared to the rest of the complexes and the largest share of this. The comparison reaches Kasra residential complex. In the meantime, Zeytoun residential complex, then Azadi, Hasht Behesht and Rezvan have the lowest to the highest amount. It can be seen that the public spaces of Rahan residential complex do not have the desired level of connectivity. As the communication increases, the spaces will become more sociable. From the comparison of the complexes based on the interconnection index, we conclude that the location of spaces and accesses in Rahan complex is very weak. Compared to the rest of the complexes, the location of access and communication in Kasra complex is lower. And Rezvan has been suitable and successful. It is said that the increase of connection in public spaces occurs with the increase of sociability. Extended Abstract Introduction In the public space of neighborhoods and residential environments, the issue of sociability has been less addressed. Public spaces can boost the social life of citizens by strengthening social interactions and being involved in social sustainability. The residential environment conveys the residents a sense of well-being and satisfaction through physical, social or symbolic features. In each residential complex, according to the different arrangements of the blocks in it, it is possible to reach different influential indicators of the public space in it, which, according to the way they are arranged, have different potentials from the point of view of sociability in them. Declining sociability causes many problems in relationships between people and reduces the sense of belonging to a place, security, and other issues caused by not paying attention to the quality of collective life in housing. The main question is: - What are the components of the spatial structure affecting the sociability of residential complexes in the city of Kermanshah?   Methodology The current research is descriptive-analytical. In terms of purpose, it is in the category of applied research. Two library and field methods have collected the information needed for this research. In the field method, primary data collection has been done according to the research questions by designing a 5-scale Likert scale questionnaire. The statistical population of the study consisted of citizens living in Kasra, Azadi, Rezvan, Rahan, Hasht Behesht and Zeytoun residential complexes, which consisted of 6588 people, and the sample size was estimated to be 364 people using the Cochran formula. Factors such as the ease of access to the complexes, the willingness and cooperation of the residents and the management of the complexes were also influential in selecting the samples studied in this research. In this research, in order to investigate the sociability of residential complexes based on the theoretical framework prepared in the present research, the physical indicators affecting this issue include five indicators of "connectivity, interconnectedness, control, selection and depth" in each of The studied samples have been evaluated and analyzed in public spaces including the playground, gathering space, parking lot, and lobby. This research used Depthmap analytical software and structural equation modeling software to analyze the data.   Results and discussion In this research, the relation of sociability of public spaces of residential complexes in Kermanshah, which includes Kasra residential complex, Azadi residential complex, Rezvan residential complex, Rahan residential complex, Hasht Behesht residential complex and Zeytoun residential complex as the basis of the research case. Among the samples studied, Rahan residential complex has the lowest connectivity index compared to other complexes; the largest share of this comparison goes to Kasra residential complex. In the meantime, Zeytoun residential complex, then Azadi, Hasht Behesht and Rezvan have the lowest to the highest amount. It can be seen that the public spaces of Rahan residential complex do not have the desired level of connectivity. As the communication increases, the spaces will become more sociable. From the comparison of the complexes based on the interconnection index, we conclude that the location of the spaces and accesses in the Rahan complex is very weak and lower than the rest of the complexes. According to the numbers extracted, Zeytoun complex and following that Kasra and Rezvan complexes are at the same level of performance, and Azadi and Hasht Behesht complexes have the best performance in this aspect; the placement of access and communications in Kasra and Rezvan complexes has been appropriate and successful. It is said that the increase of connection in public spaces occurs with the increase of sociability. Among the investigated sociability components, the spatial order component with the path coefficient value of 0.368 has the highest path coefficient. In the first place the playability component with a path coefficient of 0.253 is in the second place, and the multipurpose component with a path coefficient of 0.231. In the third place, the security component, with a path coefficient of 0.162, is in the fourth place, and the environmental comfort component is in the fifth place, with a path coefficient of 0.153.     Conclusion Living in the common spaces of residential complexes allows one to be with others comfortably and effortlessly. A person can take a usual walk to be among people, sit on a bench near the door for a short time, and even sometimes look out of the window can be a worthwhile activity. In this research, an attempt was made to examine the condition of the studied residential complexes from the perspective of sociability. The results showed that Rahan residential complex had the lowest level of connectivity index compared to the rest of the complexes and the largest share of this. The comparison reaches Kasra residential complex. In the meantime, Zeytoun residential complex, then Azadi, Hasht Behesht and Rezvan have the lowest to the highest amount. It can be seen that the public spaces of Rahan residential complex do not have the desired level of connectivity. As the communication increases, the spaces will become more sociable. From the comparison of the complexes based on the interconnection index, we conclude that the location of spaces and accesses in Rahan complex is very weak. Compared to the rest of the complexes, the location of access and communication in Kasra complex is lower. And Rezvan has been suitable and successful. It is said that the increase of connection in public spaces occurs with the increase of sociability.

در دهه های پایانی قرن بیستم و شروع قرن بیست و یکم، پایداری از مباحث مطرح در کلیه عرصه ها و بخصوص در عرصه فضاهای شهری و معماری است. آنچه که در این زمینه مغفول مانده، وجه اجتماعی توسعه پایدار می باشد. در پژوهش و مقاله حاضر اصول پایداری مجتمع های مسکونی از بعد اجتماعی شامل عدالت، زیباشناسی، راحتی، آسایش، امنیت و رشد کودکان، هویت اجتماعی و سایر مشابه مورد بررسی قرار می گیرد. در این راستا پایداری اجتماعی مجتمع های مسکونی از نظر جامعه متخصصین و صاحبنظران ایرانی تحت بررسی قرار گرفته است تا با تلفیق تجربیات و نظریات ارزشمند تخصصی وتجزیه و تحلیل آنها، عوامل موثر در اصول پایداری مجتمع های مسکونی استخراج گردد. روش تحقیق بکار گرفته شده، روش پیمایشی از نوع پیمایشی اکتشافی است که بر مبنای تحلیل، توصیف و استخراج نتایج حاصل از پرسشنامه ها و کشف اصول پایداری و روابط بین این اصول از دید جامعه صاحب نظران انجام گرفته تا در نهایت، اصول نظری پایداری مجتمع های مسکونی تعیین گردد. در مرحله بعد، با مقایسه آن با واقعیت خارجی، اصول عملی و راه کارهای معماری به دست می آید.

باگذشت قرن ها و تحول شکل زندگی بشر، فضای سبز و طبیعت همچنان به مثابه عنصری جدایی ناپذیر از زندگی انسان قلمداد می شود. عنصری که همیشه در طول زندگی انسان، موثر و حیاتی بوده است. در نوشتار حاضر، به بررسی بیش از پیش این عنصر حیاتی پرداخته شد. در گام نخست این پژوهش، به مطالعه و شناخت تاثیرات حاصل از فضای سبز بر زندگی انسان پرداخته شد که نتایج حاصله، حاکی از تاثیرات بسیار تعیین کننده ای است، که عبارتند از: تاثیرات روانشناختی- تاثیرات جامعه شناختی- تاثیرات فرهنگی. در ادامه، دو نمونه از مجتمع های بلند مرتبه مسکونی در شهر تهران، مورد پژوهش قرار گرفتند که این مجتمع ها عبارتند از: 1- مجتمع مسکونی اکباتان 2- مجتمع مسکونی نواب. در گام پایانی، تمامی مولفه ها و آثار یاد شده حاصل از فضای سبز در نمونه های موردی انتخاب شده، مورد آزمایش قرار گرفتند که نتایج حاصله عبارتند از:1- افزایش مساحت فضای سبز با میزان رضایتمندی ساکنان مجتم عهای مسکونی، رابطه مستقیم دارد.2- با توجه به شکل زندگی گروهی و جمعی در مجتمع های مسکونی، عامل فضای سبز، به عنوان یک عنصر کلیدی در افزایش تعاملات و ارتباطات اجتماعی بین افراد ساکن در این نوع ساختمان ها به شمار می رود.3- فضای سبز نه تنها بر روان انسان تاثیرات مثبت دارد، بلکه بر شیوه زندگی و نوع برخورد افراد نیز، تاثیرات مثبت قابل توجهی دارد. این تاثیرات، افزایش کیفیت زندگی ساکنین و رضایت آنها را در پی دارد.4- شاخص تاثیرات حاصل از فضای سبز، بر رضایتمندی ساکنین در مجتمع مسکونی اکباتان بیشتر از مجتمع مسکونی نواب است. این مطلب حاکی از این نکته می باشد که در ساختمان سازی سال های اخیر، به بحث فضای سبز، که جزء جدایی ناپذیر فضای زندگی آدمیست، حداقل به لحاظ کمی، کمتر بها داده شده است.

زندگی در مجتمع های مسکونی بدون همکاری و سازمان دهی کنش های جمعی دشوار است. نادیده گرفتن اهمیت همکاری، سرمایه های کوچک و پراکنده را بی اثر کرده، تلاش های خرد و دارایی های جمعی افراد را هدر می دهد ومحیط ناامنی را برای افراد به وجود می آورد، ازاین رو در این مقاله سعی شده است تا با استفاده از روش مطالعه موردی بر پایه تحلیل نظریه زمینه ای و مصاحبه با ساکنان مجتمع های مسکونی در شهر مشهد، به فهم ذهنی آنان از همکاری دست یابیم، بنابراین مجتمع مسکونی لاله در شهر مشهد را از تمام زوایا موردبررسی قراردادیم. بر این اساس 35 مصاحبه نیمه ساختاریافته در مورد خانوار صورت گرفت. بر پایه تحلیل یافته ها در مدل پارادایمی تحقیق، همکاری شکننده به عنوان هسته مرکزی شناخته شد. ساختار محدود کننده به عنوان شرایط زمینه ساز این امر مطرح گردید، ساختارهایی که افراد ممکن است قادر به تاثیرگذاری بر این عناصر باشند ولی کنترلی بر آن ها ندارد.خصایص شخصی همکاری گریز، فاصله تعاملی، ذهنیت منفی و کنترل مرکزی ضعیف نیز ازجمله شرایط علی مدل برای شکل گیری همکاری شکننده است. پیامد چنین تعاملاتی این است که حتی اگر هنجارها و قواعد روشنی در مجتمع وجود داشت باشد و انضباط حاکم باشد، این شرایط بسیار ناپایدار است و در صورت وجود اقلیت مفت بران، به سادگی خیر جمعی مزبور می تواند نابود شود.

سندرم کارنی (Carney Complex) یک سندرم اتوزومال غالب است که با تومورهای مختلف شامل میکزوما در محل های متفاوت، تومورهای اندوکرین و ضایعه های لنتیگو مشخص می شود و تا کنون در ایران گزارش نشده است. بیماری که دراین مقاله معرفی می شود، زن 27 ساله ای است که با علایم درد پهلو، مراجعه کرده بود. در معاینه با توجه به علایم هیرسوتیسم، چاقی تنه ای، هیپرپیگمانتاسیون و هیپرتانسیون، سندرم کوشینگ مطرح شد و با آزمایش های مربوط تایید گردید. سابقه دوبار جراحی قلب در دوران کودکی به علت دو میکزوم دهلیزی در بیمار وجود داشت. در MRI هیپوفیز، میکروآدنوما و در سی تی اسکن آدرنال، آدنوم آدرنال راست مشاهده شد. ابتدا، لاپاراسکوپیک آدرنالکتومی راست برای بیمار انجام شد. همان طور که انتظار می رفت، بیماری پس از جراحی هم چنان فعال بود، بنا بر این آدرنالکتومی سمت مقابل هم انجام و سندرم کوشینگ برطرف شد. در پاتولوژی آدرنال راست، آدنوم با هیپرپلازی در اطراف آن و در آدرنال چپ هیپرپلازی گزارش شد. به این ترتیب تشخیص سندرم کارنی با سندرم کوشینگ ناشی از هیپرپلازی دو طرفه آدرنال تایید شد. این مورد، یک تظاهر جدید از سندرم است چرا که هیپرپلازی آدرنال دو طرفه با آدنوم هیپوفیز و آدرنال به صورت دو یافته اتفاقی همراه سندرم کشف شد. در بیمار مذکور، سندرم کارنی، همراه با سندرم کوشینگ ناشی از هیپرپلازی دو طرفه آدرنال، آدنوم آدرنال مقابل و میکروآدنوم هیپوفیز بدون عملکرد به عنوان یافته های تصادفی (Incidentaloma) گزارش شد که تظاهر جدیدی از این سندرم است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

با وجود معرفی خوانایی به عنوان یک مفهوم مرتبط با ادراک انسانی، نگاه کالبدمحور به سنجش این مفهوم، منجر به تمرکز بر معیارهایی از محیط فیزیکی شده است. اگر مبتنی بر تعاریف، مبنای سنجش خوانایی کالبدی را به­جای تصویر محیطی، تصور ناظر از محیط کالبدی بدانیم که مبنای تعامل افراد با محیط است، زوایای دیگری از وجوه مؤثر بر خوانایی را می توان تشخیص داد. هدف این پژوهش دست یافتن به معیاری جامع برای سنجش مفهوم خوانایی مبتنی بر تصور ذهنی است، لذا پرسش پژوهش این است که فرآیند ادراکی ایجاد تصویری روشن و منسجم از محیط در ذهن ناظر چگونه است؟ این مقاله در چارچوب مطالعات کیفی بوده و ضمن بررسی اسناد و مطالعات مرتبط و با روش تحلیل محتوا سعی دارد تا به مدلی مفهومی از ارتباط مؤلفه های تصویر ذهنی دست یافته و از طریق استدلالی منطقی ارتباط آن را با خوانایی برقرار نماید، سپس ضمن ارزیابی آن در چارچوبی کمّی و در محدودۀ یک مجتمع مسکونی به روش پیمایشی و با ابزار پرسش نامه و تحلیل عامل تأییدی در نرم افزار لیزرل ضمن شرح و بسط چارچوب نظری اعتبار آن را برای سنجش خوانایی بررسی نماید. نتایج تحلیل ها نشان از همبستگی بین داده ها و روایی بین مؤلفه ها داشته و حاکی از تأثیر توأمان لایه های مکانی، زمانی و عاطفی در تصور ناظر از محیط کالبدی است؛ لذا خوانایی ادراک شده از محیط کالبدی علاوه بر ایجاد تصویر ذهنی-مکانی منوط به ایجاد تصویر ذهنی-زمانی و ذهنی-عاطفی است.

مسکن علاوه بر تأمین سرپناه، مجموعه ای است که با هدف ارائه خدمات متعدد و تأمین نیازهای ساکنان در یک مکان به وجود می آید. هنگام تعیین محل مورد نظر برای سکونت، توجه به تأمین رضایت مندی از اهمیت بالایی برخوردار است. رضایت از محل سکونت زمانی حاصل می شود که فرد بتواند پاسخ نیازهای خود را از آن مکان دریافت نماید. از آنجایی که مردم، اساسی ترین عامل در معماری هستند، برای طراحان و معماران توجه به رضایت مندی از محیط سکونتی و بررسی عوامل مؤثر در ارتقای آن، اهمیت کاربردی دارد. در این مقاله به منظور بررسی ارتقاء رضایت مندی و عوامل تأثیرگذار بر آن، معیارهای برآورد رضایت مندی در چهار جنبه کالبدی، انسانی، عملکردی و زمینه ای مورد توجه قرار گرفت؛ زیرا به کمک این دسته بندی جامع، عوامل متنوع و متفاوت تأثیرگذار بر رضایت مندی، بررسی می شود و بررسی زیرشاخه های هر یک از این جنبه ها، شامل طیف وسیعی از عوامل مؤثر بر رضایت مندی سکونتی را می شود. برای مطالعه بهتر عوامل، پرسشنامه ای در مجتمع مسکونی فرهنگیان الهیه توزیع شد. علت انتخاب این مجتمع این بود که ساکنان آن فرهنگیان شاغل و بازنشسته ای می باشند که از تمام نقاط تهران، در کنار هم در یک مجتمع جمع شده اند بنابراین دارای سلیقه ها و دیدگاه های متفاوتی هستند. ابتدا رضایت مندی و عوامل تأثیرگذار بر آن مطالعه، سپس به تحلیل پرسشنامه ها پرداخته شد و عوامل مؤثر بر رضایت مندی رتبه بندی شد. بر اساس نتایج به دست آمده جنبه های کالبدی مانند فضای سبز، دسترسی ها، فضای جمعی، دید و منظر و ابعاد واحدهای مسکونی از بیش ترین میزان اهمیت و جنبه های زمینه ای (بهداشت و نگهداری مجتمع، ترجیح زندگی در مجتمع مسکونی بر زندگی در خانه ای مستقل)، جنبه های انسانی (تعاملات اجتماعی و همسایگی) و جنبه های عملکردی (خدمات تجاری-رفاهی و امکانات) به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفتند.

پژوهشِ حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر احساس شادی کودکان در فضای باز مجتمع های مسکونی انجام شده است. شادی به عنوان یک پدیده چندبعدی، شامل ابعاد اجتماعی (ارتباطات مثبت با دیگران)، عاطفی (تجربه احساسات مثبت) و شناختی (رضایت‏مندی) است که در تعامل با یکدیگر تجربه کلی شادی را شکل می دهند. تحقیق، از لحاظ هدف، کاربردی، از نظر نوع، کمی و به لحاظ روش، پیمایشی و توصیفی - تحلیلی است. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون تی تک دامنه و آزمون رگرسیون در نرم افزار SPSS24 تحلیل شدند. نتیجه آزمون همبستگی پیرسون با ارائه ضریب 639/0 فرضیه پژوهش مبنی بر وجود رابطه مثبت و مستقیم میان کیفیات کالبدی – محیطی فضای باز مجتمع مسکونی و احساس شادی کودکان را اثبات کرد. بیشترین شدت ارتباط، متعلق به خوانایی و وضوح محیط (633/0) و بعد از آن، فضای سبز (577/0) بوده است. میزان پیش بینی کنندگی شادی بر اساس فاکتورهای محیطی، از طریق آزمون رگرسیون به دست آمد. نتیجه آزمون نشان داد که متغیرهای نظام حرکتی سواره (169/0) و امکانات فیزیکی محیط (177/0) دارای تاثیر غیرمستقیم بر شادی می باشند. درحالی‏که، سایر متغیرها دارای اثر توامان مستقیم و غیرمستقیم بودند: خوانایی و وضوح محیط (تاثیر مستقیم 271/0 و غیرمستقیم 232/0)، فضای سبز (تاثیر مستقیم 366/0 و غیرمستقیم 189/0) و دسترسی های پیاده (تاثیر مستقیم 218/0 و غیرمستقیم 203/0). بررسی نتایج به دست آمده نشان می دهد که کودکان برای احساس رضایتمندی و شادی، فعالیت و پویایی در محیط را به داشتن تجهیزات از پیش تعیین شده در محیط ترجیح می دهند. بنابراین، پژوهش های آتی می تواند در زمینه بررسی فعالیت های مطلوب کودکان در فضای باز مجتمع و شناسایی قابلیت های محیطی لازم برای این فعالیت ها صورت پذیرد.